ส่วนประกอบของคอมพิวเตอร์

1. หน่วยรับคำสั่งและข้อมูล (Input Unit) ทำหน้าที่รับคำสั่งต่าง ๆ ที่เราต้องการสั่งให้คอมพิวเตอร์ทำงานเข้าไปเก็บไว้ในเครื่อง นอกจากนั้นยังรับข้อมูลที่จะต้องใช้ในการทำงานเข้าไปในเครื่องด้วย หน่วยรับคำสั่งและข้อมูลนี้ประกอบด้วยอุปกรณ์รับคำสั่ง และข้อมูลมากมาย
2. หน่วยควบคุม (Control Unit) เป็นหน่วยที่ทำหน้าที่ควบคุมการทำงานทั้งหมดของเครื่องคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์ต่าง ๆ หน่วยควบคุมนี้เป็นวงจรที่อยู่ภายในตัวเครื่อง
3. หน่วยความจำหลัก (Main Memory) เป็นหน่วยที่ใช้เก็บคำสั่ง และข้อมูลต่างๆ สำหรับนำมาใช้ปฏิบัติตามความสำคัญของหน่วยความจำ ถ้าหากมีหน่วยความจำใหญ่มากก็จะสามารถบรรจุโปรแกรมขนาดใหญ่ ๆ และทำงานได้รวดเร็วกว่าคอมพิวเตอร์ที่มีหน่วยความจำน้อยกว่า ความจุของหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์นั้นนิยมวัดเป็นหน่วยไบต์ (Byte)
หน่วยความจำหลักของคอมพิวเตอร์โดยทั่วไปอาจจะแบ่งออกได้เป็น 2 แบบ คือ
รอม (ROM ย่อมาจาก Read Only Memory) เป็นหน่วยความจำแบบหนึ่งของคอมพิวเตอร์ มีหน้าที่เก็บคำสั่งและข้อมูลพื้นฐานที่คอมพิวเตอร์จะต้องใช้เอาไว้อย่างถาวร ไม่เปลี่ยนแปลง หรือลบทิ้งได้ แม้เมื่อไฟดับคำสั่งและข้อมูลที่บันทึกเอาไว้ในรอมก็ยังคงอยู่เป็นปกติไม่หายไปไหน ข้อมูลที่เก็บในรอม คือโปรแกรมพื้นฐานสำหรับควบคุมอุปกรณ์รับคำสั่งและข้อมูล และอาจจะมีตัวแปลคำสั่งภาษาเบสิกอยู่ด้วย
แรม (RAM ย่อมาจาก Random Access Memory) เป็นหน่วยความจำหลักประเภทไม่ถาวร คือสามารถบันทึกคำสั่งและข้อมูลไปเก็บไว้ในแรมได้ แต่เมื่อไฟฟ้าดับ หรือกระพริบคำสั่งและข้อมูลที่เก็บจะหายไป
นอกจากรอมและแรมแล้วยังมีหน่วยความจำอีกประเภทหนึ่งคือ แคช (Cache) เป็นหน่วยความจำที่มีความเร็วสูงมาก เป็นหน่วยความจำที่คอมพิวเตอร์สามารถอ่านคำสั่งและข้อมูลที่เก็บไว้มาใช้งานได้อย่างรวดเร็วกว่าหน่วยความจำแบบอื่น หน่วยความจำนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก เพราะไม่ได้ใช้เป็นหน่วยความจำหลักจริง ๆ แต่ใช้เป็นหน่วยความจำระหว่างหน่วยความจำหลักกับตัวประมวลผล
4. หน่วยคำนวณและตรรกะ (Arithmetic and Logical Unit) เป็นหน่วยที่ทำหน้าที่เสมือนเป็นเครื่องคิดเลขของคอมพิวเตอร์
5. หน่วยแสดงผล (Output Unit) เป็นหน่วยสำหรับใช้แสดงผลลัพธ์ที่คอมพิวเตอร์คำนวณได้ หรือจัดทำขึ้นได้ให้ปรากฏแก่ผู้ใช้
6. หน่วยความจำสำรอง (Secondary Storage หรือ Auxiliary Memory) เป็นหน่วยความจำที่มีลักษณะถาวรมากกว่าหน่วยความจำหลัก เมื่อบันทึกไว้แล้วจะไม่สูญหาย หรือลบเลือนไป นอกจากจะใช้คำสั่งไปแก้ไขเปลี่ยนแปลง หน่วยความจำสำรองปกติสามารถบันทึกเก็บข้อมูลได้เป็นปริมาณมากว่าความจำหลักหลายสิบเท่า แต่มีข้อเสียสำคัญคือ การอ่านข้อมูลที่บันทึกเก็บไว้ออกมาใช้งานจะต้องใช้เวลามากกว่าการอ่านข้อมูลแบบเดียวกันที่เก็บไว้ในหน่วยความจำหลัก